Усулҳои ором кардани кӯдаки гирён

Баъзан кӯдакон чунон инҷиқӣ карда, гиря мекунанд, ки волидайн дасту по мехӯранд. Хусусан чунин ҳолат дар ҷойҳои ҷамъиятӣ касро дар хиҷолат мемонад.

Агар кӯдак рашк мекарда бошад (1)

Одатан, баъд аз таваллуд шудани фарзанди дуюм, кӯдаки якум рашкин мешавад, зеро таваҷҷуҳи зиёди волидайн барои нигоҳубини “мeҳмони нав” равона карда мешавад.

Кӯдак ва дилтангӣ

Агар кӯдак даме “бекор” ва ё танҳо монад, ҳамоно аз дилтанг шуданаш шикоят мекунад. Чунин ҳолат муқаррарӣ аст.

Тарбияи дуруст аз оила сарчашма мегирад

Кӯдак бояд даҳҳо маротиба бо чашми худ бубинад, ки чӣ гуна калонсолонро эҳтиром бояд кард ва танҳо дар он ҳолат ин хислат дар табиати ӯ ҷо мегирад ва таъсири худро нишон медиҳад.

Агар кӯдак нохун мегазида бошад

Бо сабаби ин гуна ҳолатҳо фикрҳои кӯдак парешон мешаванд ва нохунгазӣ яке аз роҳҳои вонамуд кардани эҳсосот мебошад. Волидайни ҳушёру оқил ин навъ нишонаҳои безобиташавии фарзандро хонда, саривақт дахолат карда метавонанд.

Агар кӯдак дурӯғ мегуфта бошад (2)

Барои он ки кӯдакро аз дурӯғгӯӣ барин одати бад раҳо созед, бояд сараввал фаҳмед, оё кӯдак дар он синну солаш чӣ дурӯғ ва чӣ рост буданро сарфаҳм меравад, ё не?

Кӯдак тартибу тозагиро тавассути бозӣ омӯзад

Одатан кӯдакон дар утоқи худ тартибу тозагиро риоя намекунанд. Зеро ин кор барои онҳо дилгиркунанда аст. Ба ҳама маълум аст, ки кӯдакон бозиро дӯст медоранд. Пас тозагӣ бояд мисли бозӣ барои кӯдак шавқовар бошад.

Тарбияи ахлоқии кӯдак

Кӯдак одатан баъд аз синни 4-солагӣ якбора ҷаҳиши зеҳнӣ гузаронида, дар самти фарқ ва тамйиз масофа қатъ мекунад. Дар ин овон кӯдак зиёд дурӯғ мегӯяд ва хаёлбофӣ мекунад. Ҳамчунин дар ин синну сол кӯдак ба дарки он мерасад, ки тахайюл ва зеҳни ӯ аз тахайюл ва зеҳни атрофиён фарқ карда метавонад.