Занҷирро машикан!

Ҳаётро бинобар ҳадаф ва нақшаи муайян зистан санъат аст. Санъат бе шоҳасар вуҷуд дошта наметавонад. Фарди оқил ва масъулиятшинос тӯли ҳаёти хеш дар пайи ба миён овардани чунин як шоҳасар мезияд. Ин фард мудрики ҳақиқати ашё ва ҳодисаҳои коинот аст. Аз ин рӯ кӯшиш мекунад, ки ба қадри ҳар нафас расида, меъросе пас аз худ боқӣ гузорад.

Орзуе дорам!

Орзу як навъ қувваи савқкунандаест, ки инсонро доим “зинда” нигоҳ медорад. Ҳамин тавр қадри инсон бинобар орзуяш муайян мегардад.